Es gibt to stały zwrot, którym niemiecki mówi, że coś istnieje. Składa się z es + gibt (od geben, „dawać”) i zawsze działa według tego samego schematu, gdy tylko poznasz dwie jego cechy: to, co istnieje, zawsze stoi w bierniku, a sam czasownik nigdy nie zmienia formy w liczbie mnogiej.

W skrócie: rzeczownik po es gibt zawsze stoi w bierniku. W czasie teraźniejszym czasownik zawsze brzmi gibt — nawet przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej.

Es gibt + biernik

To, co istnieje, stoi w bierniku, więc rzeczowniki rodzaju męskiego potrzebują biernikowej formy rodzajnika. W niemieckim często na początku stawia się określenie miejsca, a gibt i tak zostaje na drugim miejscu, natomiast es przesuwa się za nie:

  • Hier gibt es einen Park. (Tu jest park.) — rodzaj męski, eineinen
  • Hier gibt es eine Bibliothek. (Tu jest biblioteka.) — rodzaj żeński, bez zmian
  • Hier gibt es ein Kino. (Tu jest kino.) — rodzaj nijaki, bez zmian
  • Hier gibt es Parks. (Tu są parki.) — liczba mnoga, w ogóle bez rodzajnika, dokładnie jak zwykła nieokreślona liczba mnoga wszędzie indziej

Zmienia się naprawdę tylko forma rodzaju męskiego — ten sam schemat, który już znasz z każdego innego rodzajnika w bierniku: einen, keinen, meinen i tak dalej. Czasownik zawsze pozostaje na drugim miejscu, niezależnie od tego, co stoi na początku — Hier gibt es…, In der Nähe gibt es…, In dieser Stadt gibt es… to wszystko częste schematy.

Czasownik nigdy nie zmienia się w liczbie mnogiej

Gibt to forma er/es/sie czasownika geben i pozostaje dokładnie taka sama bez względu na to, ile rzeczy następuje potem. Czasownik zgadza się z es, a nie z rzeczownikiem, który po nim stoi — dlatego po niemiecku mówi się Es gibt viele Cafés, a nie Es geben viele Cafés:

  • Es gibt ein Café. (Jest jedna kawiarnia.) — liczba pojedyncza
  • Es gibt viele Cafés. (Jest wiele kawiarni.) — liczba mnoga, ale nadal ✅ gibt, nigdy ❌ geben

W polskim „jest” zmienia się na „są” w liczbie mnogiej — czasownik zgadza się z tym, co po nim następuje, podobnie jak zrobiłby to sein. W niemieckim natomiast gibt zawsze zostaje gibt, nawet przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej: podmiotem gramatycznym jest zawsze es, a nie rzeczownik. Dlatego najczęstszym błędem w tej konstrukcji jest odruchowa zmiana gibt na geben, pod wpływem nawyku z polskiego.

Es gibt a sein: istnienie a miejsce

Zarówno es gibt, jak i formy czasownika sein można tłumaczyć jako „jest”/„są”, ale w niemieckim oznaczają dwie różne rzeczy:

  • Es gibt ogłasza, że coś w ogóle istnieje lub jest dostępne — zwykle z rzeczownikiem nieokreślonym, czymś nowym w rozmowie. Es gibt einen Supermarkt in der Nähe. (W pobliżu jest supermarket.)
  • Sein (ist/sind) mówi, gdzie znajduje się coś konkretnego, już znanego. Der Supermarkt ist in der Nähe. (Supermarket jest w pobliżu — konkretny, o którym oboje już wiecie.)

Przydatny test dla początkujących: jeśli ogłaszasz, że coś istnieje, sięgnij po es gibt; jeśli mówisz, gdzie znajduje się coś konkretnego i już znanego, sięgnij po sein. To nie jest reguła absolutna — rzeczownik określony może wystąpić z es gibt, gdy naprawdę chodzi o istnienie, a nie o miejsce (Den Supermarkt gibt es auch in Berlin — „Ten supermarket istnieje też w Berlinie”) — ale w codziennych zdaniach na poziomie A1 powyższy schemat pokrywa niemal wszystko, czego potrzebujesz.

Przeczenie i pytania

Aby powiedzieć, że coś nieokreślonego nie istnieje, zaprzecz rzeczownikowi za pomocą kein, dokładnie tak jak wszędzie indziej — samo es gibt nigdy się nie zmienia:

  • Es gibt keinen Park hier. (Nie ma tu żadnego parku.)
  • Es gibt keine Bücher mehr. (Nie ma już książek.)

Przy rzeczowniku określonym, już znanym, niemiecki przechodzi na nicht — ten sam schemat kein dla rzeczowników nieokreślonych, nicht dla określonych, który już znasz: Den Supermarkt gibt es nicht mehr. (Tego supermarketu już nie ma.) Na poziomie A1 w zdecydowanej większości zdań będziesz potrzebować właśnie kein.

W pytaniu tak/nie gibt po prostu przesuwa się na początek — ten sam schemat z czasownikiem na pierwszym miejscu, co w każdym pytaniu tak/nie:

  • Gibt es einen Park hier? (Czy jest tu park?)

A w pytaniu ze słowem pytającym na początku stoi słowo pytające, a gibt i tak następuje zaraz po nim, na drugim miejscu:

  • Was gibt es hier? (Co tu jest?)
  • Wo gibt es einen Supermarkt? (Gdzie jest supermarket?)

Częste błędy

  • Es geben viele Cafés. → ✅ Es gibt viele Cafés.gibt nigdy nie zmienia się na geben, nawet przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej; podmiotem zawsze jest es
  • Es gibt der Park. → ✅ Es gibt einen Park. — rzeczownik po es gibt zawsze stoi w bierniku, nigdy w mianowniku
  • Es gibt nicht ein Café. → ✅ Es gibt kein Café. — rzeczownik nieokreślony przeczysz za pomocą kein, nie nicht ein
  • Der Supermarkt gibt es hier. → ✅ Der Supermarkt ist hier / in der Nähe. — dla miejsca czegoś konkretnego i już znanego użyj sein, nie es gibt

Krótkie sprawdzenie

Uzupełnij gibt lub ist/sind oraz, gdzie trzeba, właściwą formę biernika.

  1. ____ es ___ (ein) Bahnhof in dieser Stadt? (rodzaj męski)
  2. Die Bibliothek ____ neben der Schule. (już znana biblioteka — miejsce)
  3. ____ es hier viele Restaurants?
  4. Es ____ ___ (kein) Zeit mehr. (rodzaj żeński)
Pokaż odpowiedzi
  1. Gibt es einen Bahnhof in dieser Stadt?
  2. Die Bibliothek ist neben der Schule.
  3. Gibt es hier viele Restaurants?
  4. Es gibt keine Zeit mehr.

Najważniejsze informacje

  • Po es gibt stoi biernik — rzeczowniki rodzaju męskiego potrzebują einen/keinen itd., żeński i nijaki nie zmieniają się.
  • Gibt nigdy nie zmienia się na geben, nawet przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej — podmiotem gramatycznym zawsze jest es.
  • Używaj es gibt, żeby powiedzieć, że coś w ogóle istnieje; używaj sein (ist/sind), żeby powiedzieć, gdzie znajduje się coś konkretnego i już znanego.
  • Rzeczownik nieokreślony przecz za pomocą kein: Es gibt keinen Park. Rzeczownik określony przecz za pomocą nicht: Den Supermarkt gibt es nicht mehr.
  • W pytaniach gibt przesuwa się na początek w pytaniu tak/nie (Gibt es...?) albo następuje po słowie pytającym w pytaniu ze słowem pytającym (Was gibt es...?).