This, that, these i those to słowa, których używasz, żeby na coś wskazać — żeby dokładnie pokazać rozmówcy, o którą rzecz lub rzeczy chodzi. To, które słowo wybierzesz, zależy od dwóch rzeczy: jak blisko jest dana rzecz i czy chodzi o jedną rzecz, czy o kilka.

W skrócie: this/these = blisko mówiącego. that/those = dalej od mówiącego. this/that = liczba pojedyncza. these/those = liczba mnoga.

Cztery zaimki wskazujące

Są tylko cztery i tworzą prosty schemat — blisko lub daleko, liczba pojedyncza lub mnoga:

Blisko Daleko
Liczba pojedyncza (jedna) this that
Liczba mnoga (więcej niż jedna) these those
  • This is my phone. (jeden, blisko mnie)
  • That is your phone. (jeden, dalej)
  • These are my keys. (kilka, blisko mnie)
  • Those are your keys. (kilka, dalej)

W polskim zaimek wskazujący zmienia się w zależności od rodzaju rzeczownika: ten stół, ta książka, to okno, ci/te ludzie. W angielskim jest znacznie prościej: this/that/these/those nigdy nie zmieniają się przez rodzaj — tylko przez bliskość i liczbę.

Blisko czy daleko

This i these wskazują na coś blisko mówiącego — często coś, czego można dotknąć ręką:

  • This coffee is hot. (filiżanka tuż przed tobą)
  • These shoes are new. (te, które masz na sobie)

That i those wskazują na coś dalej od mówiącego — po drugiej stronie pokoju, na zewnątrz, albo po prostu nie tuż obok. Może to być nawet coś blisko rozmówcy:

  • That building is really old. (tam)
  • Those birds are loud. (wysoko na drzewie, nie obok mówiącego)
  • Can you pass me that pen? (długopis jest blisko słuchacza, a nie osoby mówiącej — dlatego nadal używamy that)

„Blisko” i „daleko” dotyczą nie tylko przestrzeni fizycznej — this/these i that/those działają tak samo w odniesieniu do czasu: this week oznacza bieżący tydzień, a that day wskazuje wstecz, na już wspomniany moment.

Jedna rzecz czy więcej niż jedna

This i that łączą się z rzeczownikiem w liczbie pojedynczej albo z rzeczownikiem niepoliczalnym — czymś, czego nie liczy się przez liczbę mnogą z -s, jak water czy music. These i those łączą się z rzeczownikiem w liczbie mnogiej:

  • This book is interesting. — nigdy ❌ This books is interesting.
  • These books are interesting. — nigdy ❌ These book is interesting.
  • This water is cold. (niepoliczalne, więc mimo to this, nie these)

Przy czasowniku be obowiązuje ta sama zasada: formy liczby pojedynczej this/that łączą się z is/was, a formy liczby mnogiej these/those — z are/were:

  • This is my bag. / These are my bags.
  • That was a great film. / Those were great films.

Przy innych czasownikach zaimek wskazujący i rzeczownik zgadzają się w normalny sposób: This looks good. These look good.

Samodzielnie albo przed rzeczownikiem

Zaimki wskazujące działają na dwa sposoby: samodzielnie, jako podmiot lub dopełnienie zdania, albo tuż przed rzeczownikiem, żeby wskazać, o który dokładnie chodzi:

  • Samodzielnie: This is delicious. I'll take those. (rzeczownik się nie powtarza — jest już jasny z kontekstu)
  • Przed rzeczownikiem: This cake is delicious. I'll take those apples. (rzeczownik jest wymieniony wprost)

Oba sposoby są całkowicie normalne — to, który wybierzesz, zależy po prostu od tego, czy już wiadomo, o czym mowa.

Szczególnie częsty wzorzec to this/that + is, żeby kogoś lub coś przedstawić: This is Maria. This is my bag. That's my teacher, over there.

Wskazywanie na myśl, nie tylko na rzecz

This i that wskazują nie tylko na fizyczne przedmioty — używa się ich też, żeby nawiązać do całej myśli, sytuacji, albo czegoś, co ktoś właśnie powiedział:

  • She got the job! That's amazing news.
  • I forgot my umbrella. This is a problem.

Kiedy w ten sposób nawiązujesz do całej sytuacji, używasz liczby pojedynczej this/that. Ale jeśli odnosisz się do kilku osobnych myśli lub punktów, formy liczby mnogiej these/those też się sprawdzają: We need more time and more money — these are the main problems.

Częste błędy

  • This books are mine. → ✅ These books are mine. (rzeczownik w liczbie mnogiej wymaga these, nie this)
  • Those car is expensive. → ✅ That car is expensive. (rzeczownik w liczbie pojedynczej wymaga that, nie those)
  • I like this shoes. → ✅ I like these shoes. (shoes to liczba mnoga)
  • That were a good idea. → ✅ That was a good idea. (pojedyncze that wymaga was, nie were)
  • These is my friend. → ✅ This is my friend. (jeden przyjaciel, liczba pojedyncza)
  • This my phone. → ✅ This is my phone. (nie zapominaj o is — jak w This is my phone)

Sprawdź się

Które słowo pasuje — this, that, these czy those?

  1. ____ apple in my hand is sweet. (jedno, blisko ciebie)
  2. ____ mountains over there are beautiful. (kilka, daleko)
  3. Can you pass me ____ pen? (jeden, blisko słuchacza, nie ciebie)
  4. ____ shoes I'm wearing are new. (kilka, blisko ciebie)
Pokaż odpowiedzi
  1. This   2. Those   3. that   4. These

Najważniejsze informacje

  • This (blisko mówiącego, liczba pojedyncza), that (dalej, liczba pojedyncza), these (blisko mówiącego, liczba mnoga), those (dalej, liczba mnoga).
  • This/that łączą się też z rzeczownikami niepoliczalnymi (this water); these/those tylko z rzeczownikami w liczbie mnogiej.
  • Przy be zgadza się też czasownik: liczba pojedyncza this/that + is/was; liczba mnoga these/those + are/were.
  • Zaimki wskazujące mogą stać samodzielnie (I'll take these) albo przed rzeczownikiem (I'll take these apples).
  • This i that służą też do nawiązania do całej myśli; these/those tylko wtedy, gdy myśli jest kilka.