Questa pizza è buonissima!Ta pizza jest przepyszna!

Stopień najwyższy bezwzględny mówi, że coś ma daną cechę w bardzo wysokim stopniu, bez żadnego porównania. Po włosku tworzy się go zwykle przez dodanie -issimo do przymiotnika, a utworzony przymiotnik zgadza się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie, jak każdy inny przymiotnik.

Krótko: odrzucić ostatnią samogłoskę i dodać -issimo / -issima / -issimi / -issime: bello → bellissimo, alta → altissima. Przy przysłówkach: bene → benissimo, molto → moltissimo.

Po polsku „bardzo” zwykle wyraża się osobnym słowem (bardzo piękny) albo przedrostkiem, jak prze- czy arcy- (przepiękny, arcyciekawy). Przedrostek naj- (najpiękniejszy) oznacza natomiast zwykle porównanie z innymi. Włoskie -issimo to końcówka na samym przymiotniku, która niczego nie porównuje.

1. Tworzenie

Bierze się przymiotnik bez ostatniej samogłoski i dodaje końcówkę. Zgadza się ona z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie:

Przymiotnik Stopień najwyższy bezwzględny Przykład
bello bellissimo È un film bellissimo. (To bardzo piękny film.)
alta altissima La torre è altissima. (Wieża jest bardzo wysoka.)
grandi grandissimi Hanno due cani grandissimi. (Mają dwa ogromne psy.)
felice felicissime Siamo felicissime! (Jesteśmy bardzo szczęśliwe!)

Akcent pada na sylabę -ìs-: bellìssimo. Przy przymiotnikach na -io odpada cała końcówka: vecchio → vecchissimo, serio → serissimo.

2. Zmiany w pisowni

Aby zachować twardą wymowę c i g, przymiotniki na -co / -go, których liczba mnoga kończy się na -chi / -ghi, dodają h:

  • ricco → ricchissimo, bianco → bianchissimo, antico → antichissimo
  • lungo → lunghissimo, largo → larghissimo

Formy żeńskie powstają według tego samego wzoru: ricchissima, lunghissima. Przymiotniki, których liczba mnoga kończy się na -ci, nie dodają h: amico → amici → amicissimo, simpatico → simpaticissimo. Patrzenie na liczbę mnogą jest niezawodną wskazówką.

Niektóre książkowe przymiotniki na -re mają zamiast tego -errimo (celebre → celeberrimo). Tę formę spotyka się głównie w czytaniu.

3. Przysłówki

Wiele częstych przysłówków też przyjmuje -issimo i pozostaje niezmiennych: bene → benissimo, male → malissimo, molto → moltissimo, poco → pochissimo, presto → prestissimo, tardi → tardissimo.

  • Sto benissimo. (Czuję się świetnie.)
  • Mi piace moltissimo. (Bardzo mi się podoba.)
  • Ci vediamo prestissimo! (Do zobaczenia bardzo szybko!)

Przy przysłówkach na -mente włoski zwykle używa molto zamiast długiej formy: molto velocemente.

4. Alternatywa z molto

Prostszy i bardzo częsty sposób wzmocnienia to molto + przymiotnik lub przysłówek: molto bello, molto bene. Obie formy są poprawne; -issimo brzmi nieco bardziej emfatycznie. W starannym stylu zwykle unika się łączenia obu (molto bellissimo), bo -issimo już znaczy „bardzo”. Inne możliwości to davvero bello, proprio buono, estremamente utile.

5. Względny czy bezwzględny?

Stopień najwyższy względny wyróżnia jedno z grupy (il più alto della classe), jak w Stopień najwyższy względny (il più, il meno). Stopień najwyższy bezwzględny z niczym nie porównuje: È altissimo. (Jest bardzo wysoki.) Niektóre przymiotniki mają własne formy bezwzględne, jak buono → ottimo i cattivo → pessimo, ale buonissimo i cattivissimo są równie normalne. Zobacz Nieregularne formy stopnia wyższego i najwyższego (migliore, peggiore, maggiore, minore).

Częste błędy

  • ❌ più bellissimo → ✅ bellissimo (-issimo już znaczy „bardzo”)
  • ❌ ricissimo → ✅ ricchissimo (h zachowuje twarde k)
  • ❌ Anna è altissimo. → ✅ Anna è altissima. (końcówka zgadza się z rzeczownikiem)

Krótkie sprawdzenie

Oto kilka słów do przekształcenia w stopień najwyższy bezwzględny.

  1. una casa grande (bardzo duży)
  2. due ragazzi simpatici (bardzo mili)
  3. un uomo ricco (bardzo bogaty)
  4. Sto bene. (bardzo dobrze)
  5. una strada lunga (bardzo długa)
  6. Vengo presto. (bardzo wkrótce)
Pokaż odpowiedzi
  1. una casa grandissima   2. due ragazzi simpaticissimi   3. un uomo ricchissimo   4. Sto benissimo.   5. una strada lunghissima   6. Vengo prestissimo.

Najważniejsze

  • -issimo (bez ostatniej samogłoski) znaczy „bardzo” bez żadnego porównania: bellissimo, altissima.
  • Zgadza się jak przymiotnik na -o: -issimo, -issima, -issimi, -issime.
  • Przymiotniki na -co / -go z liczbą mnogą -chi / -ghi dodają h: ricchissimo, lunghissimo; z liczbą mnogą -ci nie: amicissimo.
  • Przysłówki też je przyjmują i są niezmienne: benissimo, moltissimo.
  • Molto + przymiotnik to codzienna alternatywa; w starannym stylu zwykle unika się łączenia obu.