Podstawowe słowa nieokreślone (algo, alguien, alguno)

¿Hay alguien en casa? (Czy jest ktoś w domu?) ¿Tienes algo de comer? (Masz coś do jedzenia?) Kiedy konkretna rzecz albo osoba nie jest potrzebna — albo nie jest znana — hiszpański ma niewielki zestaw słów zastępujących „coś”, „ktoś” i „jakiś”.

W skrócie: algo → nieokreślona rzecz. alguien → nieokreślona osoba. alguno → nieokreślony element (lub elementy) grupy; odmienia się przez rodzaj i liczbę.

Algo i nada: rzeczy

Algo („coś”) i jego przeciwieństwo nada („nic”) działają jak zaimki zastępujące rzeczy, bez mówienia, czym one są.

• ¿Quieres algo de beber? (Chcesz się czegoś napić?)
• No tengo nada en la nevera. (Nie mam nic w lodówce.)
• Algo huele bien. (Coś ładnie pachnie.)

Alguien i nadie: osoby

Alguien („ktoś”) i nadie („nikt”) robią to samo dla osób.

• ¿Conoces a alguien aquí? (Znasz tu kogoś?)
• No vino nadie a la reunión. (Nikt nie przyszedł na spotkanie.)
• Alguien llamó por teléfono. (Ktoś zadzwonił.)

Alguien i nadie przyjmują przyimek a jako dopełnienie bliższe czasownika, tak samo jak zrobiłaby to konkretna osoba: ¿Conoces a alguien?, nigdy ❌ ¿Conoces alguien?

Alguno: jedna (albo kilka) z grupy

Alguno („jakiś”, „pewien”, „ten czy inny”) różni się od algo i alguien pod jednym ważnym względem: to przymiotnik/zaimek, który odmienia się przez rodzaj i liczbę — alguno, alguna, algunos, algunas — a jego przeciwieństwem jest ninguno/ninguna („żaden”).

• ¿Tienes alguna pregunta? (Masz jakieś pytanie?)
• Algunos estudiantes llegaron tarde. (Niektórzy studenci spóźnili się.)
• No tengo ninguna duda. (Nie mam żadnych wątpliwości.)

Bezpośrednio przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej alguno i ninguno skracają się do algún i ningún: algún día (kiedyś, pewnego dnia), ningún problema (żaden problem) — nigdy ❌ alguno día ani ❌ ninguno problema. To skrócenie (zwane apokopą) pojawia się też przy kilku innych częstych słowach i ma osobną lekcję.

W polskim „jakiś”, „jakaś”, „jakieś” też odmieniają się przez rodzaj i liczbę, bardzo podobnie do alguno/alguna/algunos. Znajomo powinno też brzmieć podwójne przeczenie: polski, tak jak hiszpański, wymaga „nie” razem z przeczącym słowem — „Nic nie wiem”, a nawet konsekwentniej niż hiszpański, bo w polskim „nie” zostaje zawsze, niezależnie od szyku zdania („Nikt nie przyszedł” i „Nie przyszedł nikt” — w obu „nie” zostaje). W hiszpańskim no czasem znika, gdy słowo przeczące stoi przed czasownikiem — o tym więcej w osobnej lekcji.

Uwaga o nada, nadie i ninguno z no

Pewnie zauważysz, że nada, nadie i ninguno w kilku przykładach powyżej występują razem z no (No tengo nada, No vino nadie). Hiszpański zazwyczaj potrzebuje no przed czasownikiem, kiedy jedno z tych przeczących słów stoi po nim — ale nie wtedy, gdy stoi przed czasownikiem (Nadie vino, bez no). Pełne zasady łączenia tych słów (i słów takich jak nunca czy tampoco) mają osobną lekcję. Na razie wystarczy rozpoznawać algo/alguien/alguno jako stronę „coś”, a nada/nadie/ninguno jako stronę „nic” tych samych trzech pojęć.

Częste błędy

• ❌ ¿Conoces alguien aquí? → ✅ ¿Conoces a alguien aquí? (osoba, nawet nieokreślona, wymaga przyimka a)
• ❌ No tengo alguna pregunta. → ✅ No tengo ninguna pregunta. (zdanie przeczące wymaga ninguna, nie alguna)
• ❌ Alguno día iré a España. → ✅ Algún día iré a España. (alguno skraca się do algún przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej)
• ❌ ¿Tienes algo pregunta? → ✅ ¿Tienes alguna pregunta? (policzalna rzecz jak „pytanie” wymaga alguna, które się z nią zgadza — nie nieodmiennego algo)

Krótkie sprawdzenie

Wybierz algo, alguien albo poprawną formę alguno:

1. ¿Hay ___ en la cocina? (pytanie o osobę)
2. ¿Tienes ___ amigo en Madrid?
3. Quiero comer ___ dulce.
4. ¿Necesitas ___ ayuda?

Najważniejsze wnioski

• Algo (coś) / nada (nic) zastępują nieokreśloną rzecz.
• Alguien (ktoś) / nadie (nikt) zastępują nieokreśloną osobę i przyjmują przyimek a jako dopełnienie bliższe: ¿Conoces a alguien?
• Alguno (jakiś) / ninguno (żaden) odmieniają się przez rodzaj i liczbę, zgodnie z tym, do czego się odnoszą, i skracają się do algún/ningún bezpośrednio przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej.
• Nada, nadie i ninguno wymagają no przed czasownikiem, gdy stoją po czasowniku (No vino nadie), ale nie wtedy, gdy stoją przed nim (Nadie vino) — pełne zasady są w osobnej lekcji.