Zaimki dzierżawcze: mine, yours, his, hers, ours, theirs

Kiedy coś do kogoś należy albo jest po prostu z nim związane, nie trzeba nazywać tego dwa razy. Zamiast That is my bag można powiedzieć po prostu That bag is mine. Słowo mine zastępuje my bag, więc nie powtarzasz rzeczownika. Te samodzielne słowa — mine, yours, his, hers, ours, theirs — to zaimki dzierżawcze.

Główna myśl jest krótka: zaimek dzierżawczy zastępuje my / your / itd. + rzeczownik (my bag → mine), dlatego nie stawia się po nim rzeczownika.

W skrócie: jeśli dalej idzie rzeczownik, użyj my / your / our… (✅ my book). Jeśli rzeczownika nie ma, użyj mine / yours / ours… (✅ That book is mine).

Dwie podobne grupy słów

Angielski ma dwie grupy słów oznaczających „przynależność” — zarówno posiadanie, jak i relacje (my sister, her turn) — i uczący się często je mylą, bo brzmią podobnie.

• Określniki dzierżawcze (zwane też przymiotnikami dzierżawczymi): my, your, his, her, its, our, their. Stoją przed rzeczownikiem: my car, their house.
• Zaimki dzierżawcze: mine, yours, his, hers, ours, theirs. Zastępują rzeczownik i stoją samodzielnie: The car is mine.

Oto one obok siebie, z zaimkiem osobowym dla orientacji:

Zauważ, że his jest takie samo w obu kolumnach (his book / That book is his). Pozostałe zmieniają formę.

Kilka uwag do tabeli:

• Dla it używa się its + rzeczownik (The dog hurt its leg), ale w codziennym angielskim its zwykle nie stoi samodzielnie jako zaimek.
• his odnosi się do właściciela płci męskiej, a hers do właścicielki płci żeńskiej. Forma zależy od właściciela, a nie od rzeczy posiadanej: The bag is his / The bag is hers.
• Yours może odnosić się do jednej osoby lub do kilku: Is this yours, Anna? / Are these seats yours, Anna and Marco? Podobnie theirs zwykle odnosi się do kilku właścicieli, ale może też odnosić się do jednej osoby, gdy nie chcemy użyć his ani hers.

W polszczyźnie ta sama forma może wystąpić przed rzeczownikiem i samodzielnie: moja książka / Ta książka jest moja — zmieniają się tylko końcówki zależnie od rodzaju, liczby i przypadka. Angielski rozdziela te zastosowania: my stoi przed rzeczownikiem, a mine występuje samodzielnie i formy typu mine / yours się nie odmieniają.

Jak ich używać

Zaimka dzierżawczego używa się, gdy już wiadomo, o czym mowa, więc ponowne nazwanie rzeczy byłoby tylko powtórzeniem:

• Is this your coat? — Yes, it's mine.
• Your tea is hot; mine is cold.
• Their garden is big, but ours is bigger.
• I found my keys, but she can't find hers.

Bardzo częsta konstrukcja to rzeczownik + be + zaimek dzierżawczy, żeby powiedzieć, do kogo coś należy:

• This phone is yours.
• Those seats are theirs.
• The red notebook is hers.

Po zaimku dzierżawczym nie ma rzeczownika

To reguła, dzięki której cały temat się układa: zaimek dzierżawczy zawiera już znaczenie my / your / itd. + rzeczownik, dlatego nie stawia się po nim rzeczownika.

• ✅ That book is mine. / ✅ That is my book.
• ❌ That book is my. / ❌ That is mine book.

Tak więc my, your, our… stoją przed rzeczownikiem, a po mine, yours, ours… nie stawiamy rzeczownika. (Później spotkasz wyrażenia w rodzaju a friend of mine, gdzie zaimek też nie określa następującego rzeczownika — ale na poziomie A2 prosta konstrukcja That book is mine obejmuje niemal wszystko.)

Słowo o „whose”

Żeby zapytać, do kogo coś należy, używa się whose:

• Whose bag is this? — It's mine.
• Whose keys are these? — They're hers.

Nie myl whose (= czyj/czyja/czyje) z who's (= who is): Whose phone is ringing? ale Who's calling?

Typowe błędy

• ❌ This is mine book. → ✅ This is my book. / ✅ This book is mine.
• ❌ The blue car is my. → ✅ The blue car is mine.
• ❌ Their's is over there. → ✅ Theirs is over there. (bez apostrofu)
• ❌ Is this your's? → ✅ Is this yours? (bez apostrofu)
• ❌ Her house is bigger than my. → ✅ Her house is bigger than mine.

Zaimki dzierżawcze nigdy nie mają apostrofu: yours, hers, ours, theirs, nigdy ❌ your's, her's. (W it's i who's apostrof sygnalizuje formę skróconą — it is / who is — a to coś zupełnie innego.)

Szybki sprawdzian

Wybierz właściwe słowo:

1. Is this jacket yours / your?
2. My / Mine sister lives in Rome.
3. We love our flat, but theirs / their is nearer the sea.
4. That isn't your umbrella — it's mine / my.
5. Whose / Who's turn is it?

Najważniejsze

• Zaimki dzierżawcze — mine, yours, his, hers, ours, theirs — zastępują rzeczownik, żeby go nie powtarzać.
• Po my / your / our… idzie rzeczownik (✅ my book), ale po mine / yours / ours… nie ma nic (✅ That book is mine).
• His wygląda tak samo w obu zastosowaniach; pozostałe się zmieniają (her → hers, our → ours).
• Nigdy nie mają apostrofu: yours, a nie ❌ your's.
• Używaj whose, żeby zapytać, do kogo coś należy — i nie myl go z who's (who is).