Określniki all, both, neither, either, none

Kiedy mówisz o grupie osób lub rzeczy, w angielskim masz mały zestaw słów, które pozwalają dokładnie powiedzieć, jaką część grupy masz na myśli: all (wszyscy), none (żaden) albo po prostu niektórzy. Właściwy wybór to różnica między zdaniem niejasnym a precyzyjnym.

Szybka ściąga. All = każdy członek, twierdzenie. None = ani jeden członek, przeczenie. Gdy grupa liczy dokładnie dwa elementy, zwykle najjaśniejszym wyborem są both (twierdzenie) i neither (przeczenie) — artykuł Both, either, neither omawia je dokładnie. Ten artykuł skupia się na all i none, na tym, jak łączą się z both/neither, oraz na pułapce precyzji, w którą wpadają nawet pewni siebie mówcy.

All: cała grupa

All mówi, że coś jest prawdą dla każdego członka grupy, bez wyjątku:

• All students must register by Friday. (każdy student)
• I've read all these books.
• She speaks all three languages fluently.

All stoi bezpośrednio przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej (all students) albo niepoliczalnym (all information) — bez potrzeby of. Ale gdy przed rzeczownikiem stoi określnik (the, my, these…) albo gdy używasz zaimka (them, us) zamiast całej grupy, pojawia się of:

• All the students passed. — nie ❌ all of students
• All of my friends live abroad.
• All of them were late.

Przed the, my, these i podobnymi słowami of jest opcjonalne — ✅ all the students i ✅ all of the students są standardowe zarówno w brytyjskim, jak i amerykańskim angielskim i znaczą to samo. Przed samym zaimkiem of jest obowiązkowe: ✅ all of them, nigdy ❌ all them.

Podobnie jak both (patrz artykuł podlinkowany wyżej), all może też oddzielić się od rzeczownika i stanąć obok czasownika — po podmiocie, po be, albo po pierwszym czasowniku posiłkowym/modalnym:

• We all enjoyed the trip.
• They are all ready.
• We have all finished. / They can all come.
• I've invited them all. / I've invited all of them. — obie pozycje działają tutaj.

Uzgodnienie czasownika zależy od rzeczownika, nie od samego słowa all: ✅ All the books are here (rzeczownik w l. mn. → czasownik w l. mn.), ale ✅ All the information is here (rzeczownik niepoliczalny → czasownik w l. poj.).

None: ani jeden

None to negatywne lustrzane odbicie all — mówi, że coś jest prawdą dla zera członków grupy:

• None of the students passed. (ani jeden student)
• None of us knew the answer.
• "How many are left?" — "None."

W odróżnieniu od all, none zawsze wymaga of, gdy następuje po nim rzeczownik lub zaimek — nie ma czegoś takiego jak samo "none students": ✅ none of the students, nigdy ❌ none students. Jeśli chcesz postawić słowo przeczące bezpośrednio przed rzeczownikiem, bez of, użyj zamiast tego no:

• No students passed. = None of the students passed.

No stoi bezpośrednio przed rzeczownikiem, bez of; none występuje samodzielnie albo z of + the/my/… + rzeczownik/zaimek. Oba wyrażają tę samą myśl, tylko inną gramatyką.

Po polsku podwójne przeczenie jest normalne: Nikt nie przyszedł, Nie chcę żadnego. W standardowym angielskim uczonym na tym poziomie zwykle nie dodaje się już not/don't, jeśli używa się none albo neither: ✅ I want none of it / ✅ I don't want any of it, nie ❌ I don't want none of it.

Uzgodnienie czasownika z none of + rzeczownikiem/zaimkiem w liczbie mnogiej to kwestia, w której dopuszczalne są dwie formy. Tradycyjnie po none (= "ani jeden") stoi czasownik w liczbie pojedynczej: None of them is ready. W codziennym języku czasownik w liczbie mnogiej jest jednak bardzo powszechny i w pełni akceptowany: None of them are ready. Oba są poprawne — liczba pojedyncza to wybór bardziej formalny/tradycyjny. Z rzeczownikiem niepoliczalnym możliwa jest tylko liczba pojedyncza: None of the information is useful (nie ❌ are useful).

Pułapka nieprecyzyjności: not all kontra none

Tutaj nieostrożne sformułowanie może naprawdę zmylić słuchacza. Porównaj:

• Not all of the students passed. → przynajmniej jeden nie zdał — w normalnym użyciu często sugeruje to, że niektórzy jednak zdali (przeczenie częściowe)
• None of the students passed. → nikt w ogóle nie zdał (przeczenie całkowite)

Spójrz teraz na to zdanie, które uczący się często tworzą, dodając not po prostu do czasownika głównego zamiast do all:

• ⚠️ All of the students didn't pass.

To zdanie jest naprawdę niejednoznaczne: część słuchaczy rozumie je jako not all (= przynajmniej ktoś zdał), inni jako none (= nikt nie zdał) — decyduje kontekst i intonacja, a czytelnik nie zawsze może odgadnąć, o co chodziło. Stawiając not przed słowem oznaczającym grupę, niejednoznaczność znika:

• ✅ Not all of the students passed. (wyraźnie częściowe)
• ✅ None of the students passed. (wyraźnie całkowite)

Ta sama pułapka pojawia się przy both: ⚠️ Both of them didn't come można zrozumieć jako "żadne z nich nie przyszło" albo jako "oboje nie przyszli razem" (może jedno przyszło samo). Dla dokładnego znaczenia lepiej wyrazić się wprost: ✅ Neither of them came (nikt nie przyszedł) albo ✅ Only one of them came.

Dobry nawyk, jeśli chcesz mówić precyzyjnie: przy przeczeniu całkowitym sięgaj wprost po none / neither. Przy przeczeniu częściowym stawiaj not przed all / both, zamiast wieszać przeczenie na czasowniku głównym.

Dwa elementy kontra trzy lub więcej

Ta sama zasada działa przy dokładnie dwóch osobach lub rzeczach — tylko z innymi słowami. Both to wersja all dla dwóch; neither to wersja none dla dwóch; either to wersja "ten albo tamten, nieważne który" dla dwóch. Artykuł Both, either, neither omawia te trzy słowa szczegółowo, ale oto jak układa się cała rodzina wyrazów:

Częstym potknięciem jest użycie either/neither, gdy tak naprawdę opcji jest trzy lub więcej — w starannym standardowym angielskim te dwa słowa są dla dokładnie dwóch, a gdy jest ich więcej, bezpieczniejszym wyborem są any/none:

• ❌ Neither of the three answers is correct. → ✅ None of the three answers is correct.
• ❌ You can choose either of the three colours. → ✅ You can choose any of the three colours.

Typowe błędy

• ❌ All of book are good. → ✅ All of the books are good. (po of przed rzeczownikiem potrzebny jest określnik, nie sam rzeczownik)
• ❌ None students came. → ✅ None of the students came. / ✅ No students came. (gdy następuje rzeczownik/zaimek, none wymaga of; no stoi bezpośrednio przed rzeczownikiem)
• ❌ Neither of the three books is mine. → ✅ None of the three books is mine. (neither jest tylko dla dokładnie dwóch)
• ⚠️ All of them didn't call. (niejednoznaczne) → ✅ Not all of them called. (niektórzy zadzwonili) albo ✅ None of them called. (nikt nie zadzwonił) — powiedz dokładnie, o co ci chodzi.

Szybkie sprawdzenie

Wybierz poprawną opcję:

1. ____ of the five candidates was on time. (Neither / None)
2. I've checked all the reports and, honestly, ____ of them is/are perfect — every one has a small issue. (all / none)
3. "How many messages are unread?" "____ — I read them all this morning." (None / All)
4. You mean nobody passed, or just not everybody? Say it precisely: "____ of the students passed" for nobody, "____ of the students passed" for not everybody.
5. ____ of the twins looks like their mother — they both take after their father. (Either / Neither)

Najważniejsze informacje

• All = każdy członek grupy (trzech lub więcej), twierdzenie; wymaga of przed określnikiem/zaimkiem (all of the, all of us), ale nie przed samym rzeczownikiem (all students).
• None = ani jeden członek, przeczenie; zawsze wymaga of, gdy następuje rzeczownik/zaimek (none of them), albo użyj no bezpośrednio przed samym rzeczownikiem.
• Dla dokładnie dwóch elementów zwykle najjaśniejszym wyborem są both (twierdzenie) i neither (przeczenie); w starannym standardowym angielskim either/neither zostają zarezerwowane dla dokładnie dwóch, a przy trzech lub więcej sięga się po any/none.
• Not all/not both = przeczenie częściowe (niektórzy, ale nie wszyscy); none/neither = przeczenie całkowite (żaden). Zdanie "All of them didn't…" jest naprawdę niejednoznaczne między tymi dwoma znaczeniami — wybierz precyzyjną formę.
• Z rzeczownikiem/zaimkiem w liczbie mnogiej none of może przyjmować czasownik w liczbie pojedynczej lub mnogiej (pojedyncza jest bardziej formalna); z rzeczownikiem niepoliczalnym możliwa jest tylko liczba pojedyncza.