Czas przyszły dokonany (Futur II)

Bis Freitag wird er den Bericht abgegeben haben.Do piątku odda raport.

Futur II przedstawia czynność jako już zakończoną w późniejszym momencie. W codziennym użyciu służy jednak przede wszystkim do wyrażania przypuszczenia o przeszłości: Sie wird den Zug verpasst haben („pewnie spóźniła się na pociąg”).

W skrócie: werden (odmienione) + Partizip II + haben albo sein (bezokolicznik), oba na końcu: Er wird es vergessen haben. Dwa zastosowania: (1) coś zakończonego przed przyszłym momentem, (2) znacznie częściej — przypuszczenie o przeszłości. W mowie zastosowanie (1) oddaje się zwykle przez Perfekt z okolicznikiem czasu.

Jak się tworzy

werden niesie osobę i liczbę; Partizip II oraz bezokolicznik haben/sein zamykają zdanie:

Czasownik posiłkowy jest taki sam, jaki dany czasownik ma w Perfekt: haben przy większości czasowników, sein przy czasownikach nieprzechodnich wyrażających ukierunkowaną zmianę miejsca lub stanu (gehen, fahren, aufwachen …), a także przy bleiben i sein. Pełna reguła jest w artykule Perfekt z sein.

• Er wird den Schlüssel verloren haben. (verlieren → haben)
• Sie wird schon gegangen sein. (gehen → sein)

W zdaniu podrzędnym werden idzie na sam koniec, za Partizip II i bezokolicznik haben lub sein:

• Ich glaube, dass er es bis dahin erledigt haben wird.

Polski nie ma osobnej formy czasu przyszłego dokonanego. „Zakończenie przed terminem” oddaje przyszły dokonany czasownika (Do piątku odda raport), a przypuszczenie o przeszłości — słowa „pewnie”, „chyba”, „musiał” + czas przeszły (Pewnie spóźniła się na pociąg). Niemiecka grupa czasownikowa wird … verpasst haben nie ma bezpośredniego polskiego odpowiednika — buduje się ją świadomie.

Użycie 1: zakończone przed przyszłym momentem

Coś będzie skończone przed wskazaną chwilą — najczęściej z bis, bis zu, in … Jahren:

• Bis 2035 wird sich vieles verändert haben.
• In zwei Stunden werde ich alles gepackt haben.

Mówiony niemiecki przeważnie tego unika i bierze Perfekt z okolicznikiem czasu, co mówi to samo lżej:

• Bis morgen habe ich das erledigt. (zamiast … werde ich das erledigt haben)

Użycie 2: przypuszczenie o przeszłości

Tu Futur II zarabia na swoje miejsce. werden + bezokolicznik perfektu sygnalizuje wniosek o czymś już zakończonym — jak muss … gemacht haben z czasownikiem modalnym (subiektywne użycie czasowników modalnych):

• Das Licht ist aus. Sie wird schon gegangen sein.
• Er antwortet nicht. Er wird die Nachricht nicht gesehen haben.

Dobrze łączy się z wohl, sicher, bestimmt, vermutlich:

• Ihr werdet euch verfahren haben, oder?

Do przypuszczenia o teraźniejszości to samo robi zwykły Futur I (Er wird jetzt zu Hause sein — „pewnie jest teraz w domu”); Futur II to jego partner zwrócony ku przeszłości.

Szyk wyrazów w skrócie

• Zdanie główne: werden na drugiej pozycji, Partizip II + haben/sein na końcu — Sie wird es vergessen haben.
• Zdanie podrzędne: Partizip II + haben/sein + werden, wszystko na końcu — …, weil sie es vergessen haben wird.
• Imiesłów stoi zawsze przed bezokolicznikiem haben/sein: gemacht haben, gegangen sein — nigdy haben gemacht.

Częste błędy

• ❌ Er wird es haben vergessen. → ✅ Er wird es vergessen haben. (najpierw imiesłów, potem haben)
• ❌ Sie wird schon gegangen haben. → ✅ Sie wird schon gegangen sein. (gehen bierze sein)
• ❌ Bis morgen werde ich das erledigt haben gewesen. → ✅ Bis morgen werde ich das erledigt haben. (bez dodatkowego imiesłowu)
• ❌ …, dass er es bis dahin erledigt haben wird gemacht. → ✅ …, dass er es bis dahin erledigt haben wird.
• ❌ Futur II dla zwykłego faktu z przeszłości: Gestern wird es geregnet haben. jako stwierdzenie → ✅ Gestern hat es geregnet. (przeszłościowe odczytanie Futur II to przypuszczenie, nie relacja)

Szybki sprawdzian

Przekształć każde zdanie na Futur II.

1. Bis Sonntag (ich – das Buch – lesen).
2. Sie ist nicht da. (sie – nach Hause – gehen) — przypuszczenie.
3. In einem Jahr (wir – umziehen).
4. Er sieht müde aus. (er – schlecht – schlafen) — przypuszczenie.
5. …, dass sie bis Mai (die Prüfung – bestehen).

Najważniejsze

• Forma: werden + Partizip II + haben/sein (bezokolicznik), dwa ostatnie na końcu zdania.
• Czasownik posiłkowy (haben/sein) jest taki sam jak w Perfekt.
• Użycie 1 — czynność zakończona przed przyszłym momentem; w mowie prawie zawsze zastępowana przez Perfekt + okolicznik czasu.
• Użycie 2 — przypuszczenie o przeszłości: Sie wird es vergessen haben. Często z wohl / bestimmt.
• Zdanie podrzędne: wszystko na końcu, werden na samym końcu — …, dass er es erledigt haben wird.