Object pronouns (me, you, him, her...)

Wiesz już, że zaimki podmiotowe, takie jak I i she, oznaczają podmiot zdania — osobę lub rzecz, o której mowa, często tę, która wykonuje czynność. Ale gdy ta sama osoba lub rzecz jest odbiorcą czynności albo pojawia się po przyimku, takim jak to czy with, w angielskim używa się innego zestawu słów: zaimki dopełnieniowe.

W skrócie: w prostym zdaniu twierdzącym zaimek podmiotowy stoi przed czasownikiem głównym; zaimek dopełnieniowy stoi po czasowniku albo po przyimku.

Zaimki dopełnieniowe

Zauważ, że you i it wcale się nie zmieniają — to samo słowo działa jako podmiot i jako dopełnienie. Wszystkie pozostałe się zmieniają: I → me, he → him, she → her, we → us, they → them.

Polski odmienia zaimki przez przypadki, więc przy dopełnieniu pojawiają się różne formy: „on” → „go/jego” (dopełniacz, biernik), „jemu/mu” (celownik), „nim” (narzędnik). W angielskim każdy zaimek ma tylko jedną formę dopełnieniową, niezależnie od dokładnej roli w zdaniu: I gave him the keys i I saw him używają tego samego him.

Them to nie tylko forma dla wielu osób lub rzeczy — podobnie jak they, może też oznaczać jedną osobę, której płci nie znasz lub nie podano, albo która sama używa they: Someone left their bag here — can you give it back to them?

Po czasowniku

Zaimek dopełnieniowy zwykle zastępuje rzeczownik stojący zaraz po czasowniku — osobę lub rzecz, której dotyczy czynność:

• I love this song. → I love it.
• She's teaching the students. → She's teaching them.
• We saw Tom and Anna at the shop. → We saw them at the shop.

(O zwierzęciu, którego płeć jest znana, często mówi się him lub her zamiast it — zobacz Subject pronouns.)

Niektóre czasowniki mogą mieć dwa dopełnienia — osobę i rzecz. Gdy osobę wyraża zaimek, a rzecz — rzeczownik, zwykle najpierw podajemy osobę:

• I gave her the keys.
• Can you send me the file?

Ale gdy oba dopełnienia są zaimkami, w angielskim zwykle najpierw stoi rzecz, a potem to lub for i osoba:

• I gave them to her. (zwykle nie I gave her them)

Po przyimku

Gdy po przyimku takim jak to, for, with, about, from czy of stoi zaimek osobowy, użyj formy dopełnieniowej, nie formy podmiotu:

• This letter is for me.
• Come with us.
• She's talking about him.
• ✅ between you and me, nigdy ❌ between you and I — ten zwrot to jedno z miejsc, w których najczęściej pojawia się błąd z zaimkami dopełnieniowymi, nawet u osób biegle mówiących po angielsku.

Po be: "It's me"

W codziennym mówionym angielskim w krótkich odpowiedziach z be zwykle używa się tych samych form co przy zaimkach dopełnieniowych:

• Who's there? — It's me.
• Who broke the vase? — Was it her?

Bardzo formalny angielski czasem używa zamiast tego It is I, ale na tym poziomie tego nie potrzebujesz — ✅ It's me to normalny, naturalny wybór.

Częste błędy

• ❌ Give it to I. → ✅ Give it to me. (po przyimku potrzebny jest zaimek dopełnieniowy, nie zaimek podmiotowy)
• ❌ Her is my sister. → ✅ She is my sister. (jako podmiotu zdania używamy zaimka podmiotowego — zobacz Subject pronouns)
• ❌ I saw she at the market. → ✅ I saw her at the market. (po czasowniku użyj zaimka dopełnieniowego)
• ❌ between you and I → ✅ between you and me (po przyimku oba zaimki muszą mieć formę dopełnieniową)
• ❌ Can you help we? → ✅ Can you help us? (we to tylko zaimek podmiotowy — forma dopełnieniowa to us)
• ❌ I saw Tom him yesterday. → ✅ I saw Tom yesterday. / ✅ I saw him yesterday. (nie używaj rzeczownika i zaimka dopełnieniowego razem — wybierz jedno)

Sprawdź się

Wybierz właściwy zaimek dopełnieniowy:

1. Can you call ____ (I) later?
2. We invited ____ (they) to dinner.
3. This present is for ____ (you).
4. I don't understand ____ (it) — can you explain?
5. She sat next to ____ (he).

Najważniejsze informacje

• Używaj zaimków dopełnieniowych — me, you, him, her, it, us, them — jako dopełnienia czasownika albo po przyimku.
• You i it zostają takie same jak zaimki podmiotowe; pozostałe się zmieniają (I → me, he → him, she → her, we → us, they → them).
• Zaimek osobowy po przyimku takim jak to, for, with, about przyjmuje formę dopełnieniową: for me, nie for I.
• W codziennym mówionym angielskim It's me jest normalne — formalne It is I używane jest rzadko.