Przymiotniki dzierżawcze z nazwami członków rodziny

Mia madre lavora a Roma, mio padre è a casa e i miei fratelli studiano.Moja mama pracuje w Rzymie, mój tata jest w domu, a moi bracia się uczą.

Z większością przymiotników dzierżawczych włoski zachowuje rodzajnik (il mio libro, la mia casa). Przy nazwie członka rodziny w liczbie pojedynczej rodzajnik zwykle odpada: mia madre, tuo fratello, nostra zia. W liczbie mnogiej i w kilku innych przypadkach rodzajnik wraca.

W skrócie: nazwa członka rodziny w l. poj. + mio / tuo / suo / nostro / vostro → bez rodzajnika (mio padre, sua sorella). Rodzajnik zostaje w liczbie mnogiej (i miei fratelli), przy loro (il loro padre) i gdy rzeczownik jest zmieniony lub opisany (il mio fratellino, il mio cugino americano).

Po polsku „mój brat” i „moi bracia” nie mają żadnego rodzajnika, bo polski go nie ma. Po włosku rodzajnik jest normą i zwykle odpada tylko przy nazwie członka rodziny w liczbie pojedynczej; w liczbie mnogiej jest obowiązkowy: i miei fratelli.

Zwykły przypadek: bez rodzajnika

Przy nazwie członka rodziny w liczbie pojedynczej rodzajnik się pomija:

• Mia madre è insegnante. (Moja mama jest nauczycielką.)
• Tuo fratello abita qui? (Czy twój brat tu mieszka?)
• Mio nonno ha ottant'anni. (Mój dziadek ma osiemdziesiąt lat.)

Kiedy rodzajnik wraca

• Liczba mnoga: i miei fratelli, le tue sorelle, i suoi cugini, i nostri genitori.
• Z loro: il loro padre, la loro madre, il loro figlio, nawet w liczbie pojedynczej.
• Ze zdrobnieniem lub formą pieszczotliwą: il mio fratellino (mój braciszek), la mia sorellina. Przy mamma i papà słyszy się obie formy: mia mamma i la mia mamma, mio papà i il mio papà.
• Z przymiotnikiem lub innym opisem: il mio cugino americano, la mia cara nonna. Imię po rzeczowniku go nie przywraca: mia sorella Anna.
• Z „starszy / młodszy”: mia sorella maggiore (moja starsza siostra) i mio fratello minore (mój młodszy brat) zwykle stoją bez rodzajnika.

Do kogo należy suo?

Suo / sua działa tak jak w artykule Przymiotniki dzierżawcze z rodzajnikiem (il mio, la mia, i tuoi...): zgadza się z członkiem rodziny, a nie z właścicielem. Suo fratello może znaczyć „jego brat”, „jej brat” lub, w formie grzecznościowej (Lei), „Pana / Pani brat”; znaczenie wynika z kontekstu.

Częste błędy

• ❌ miei fratelli → ✅ i miei fratelli (liczba mnoga wymaga rodzajnika)
• ❌ loro madre → ✅ la loro madre (loro zachowuje rodzajnik)
• ❌ mio fratellino → ✅ il mio fratellino (zdrobnienie wymaga rodzajnika)
• ❌ mio cugino americano → ✅ il mio cugino americano (przymiotnik przywraca rodzajnik)

Szybki sprawdzian

Czy luka wymaga rodzajnika? Wpisz rodzajnik albo –, jeśli nie jest potrzebny.

1. ____ mio fratello
2. ____ mie sorelle
3. ____ nostra zia
4. ____ loro padre
5. ____ tuo fratellino
6. ____ suo cugino americano
7. ____ miei genitori
8. ____ suo marito

Najważniejsze

• Nazwa członka rodziny w liczbie pojedynczej z mio, tuo, suo, nostro, vostro zwykle stoi bez rodzajnika: mia madre, tuo padre, nostra zia.
• Rodzajnik zostaje w liczbie mnogiej (i miei fratelli) i przy loro (il loro padre).
• Wraca też ze zdrobnieniem (il mio fratellino) lub przymiotnikiem (il mio cugino americano).
• Przy mamma i papà słyszy się zarówno mia mamma, jak i la mia mamma.
• Suo zgadza się z członkiem rodziny, a nie z właścicielem.