No hablo francés. No tengo hermanos.Nie mówię po francusku. Nie mam rodzeństwa.

Tworzenie przeczących zdań po hiszpańsku należy do najłatwiejszych rzeczy: no stoi przed czasownikiem i nic więcej w zdaniu się nie zmienia. Nie ma dodatkowego czasownika pomocniczego, takiego jak angielskie do/does, a czasownik zachowuje tę samą formę co w zdaniu twierdzącym.

W skrócie: no stawia się przed czasownikiem (Hablo español → No hablo español). W przeczącej odpowiedzi na pytanie zamknięte często słychać no dwa razy: No, no hablo español. Słowa przeczące, takie jak nunca, nada, nadie i tampoco, podlegają tej samej zasadzie: przed czasownikiem stoją same, a po czasowniku wymagają no przed czasownikiem.

Jak utworzyć zdanie przeczące

Bierzemy zdanie twierdzące i dodajemy no przed odmienionym czasownikiem:

Twierdzące Przeczące
Hablo español. (Mówię po hiszpańsku.) No hablo español. (Nie mówię po hiszpańsku.)
Ana vive en Madrid. (Ana mieszka w Madrycie.) Ana no vive en Madrid. (Ana nie mieszka w Madrycie.)
Somos médicos. (Jesteśmy lekarzami.) No somos médicos. (Nie jesteśmy lekarzami.)
Está en casa. (Jest w domu.) No está en casa. (Nie ma go w domu.)
Tengo hambre. (Jestem głodny.) No tengo hambre. (Nie jestem głodny.)
Quiero comer. (Chcę jeść.) No quiero comer. (Nie chcę jeść.)

Kilka rzeczy wartych uwagi:

  • Czasownik jest dokładnie taki sam jak w zdaniu twierdzącym: Ana vive → Ana no vive. Nie ma osobnej przeczącej formy czasownika, którą trzeba by zmienić.
  • Gdy razem stoją dwa czasowniki (querer, poder + bezokolicznik), no stoi przed pierwszym, odmienionym: No puedo ir. (Nie mogę iść.) · No quiero comer. (Nie chcę jeść.)
  • Działa to z każdym czasownikiem, także z ser, estar i tener: No soy médico. · No estoy cansado. · No tengo tiempo.
  • Później spotkasz małe zaimki, które towarzyszą czasownikowi, jak w No lo sé. (Nie wiem tego.) czy No me gusta. Wtedy no stoi przed zaimkiem, więc kolejność to no + zaimek + czasownik.

W polskim słowa nic, nikt, nigdy wymagają nie przy czasowniku także wtedy, gdy stoją przed nim (Nikt nie mówi). W hiszpańskim przed czasownikiem nadie stoi samo, bez no (Nadie habla), a no pojawia się dopiero, gdy nadie stoi po czasowniku (No habla nadie).

Odpowiadanie z no

no to także hiszpańskie słowo „nie”, więc odpowiedź przecząca często zawiera je dwa razy: pierwsze jest odpowiedzią, drugie neguje czasownik. ¿Hablas inglés? (Mówisz po angielsku?) · No, no hablo inglés. (Nie, nie mówię po angielsku.) Można też odpowiedzieć po prostu No. albo dodać uprzejme No, gracias. (Nie, dziękuję.)

Zdanie twierdzące można też zamienić w pytanie, dodając na końcu ¿no?, by poprosić o potwierdzenie: Hace frío, ¿no? (Zimno, prawda?) Pytanie może też zaczynać się od no: ¿No tienes hambre? (Nie jesteś głodny?)

Inne słowa przeczące: nunca, nada, nadie, tampoco

Słowo Znaczenie Przykład
nunca nigdy No fumo nunca. / Nunca fumo. (Nigdy nie palę.)
nada nic No quiero nada. / Nada es gratis. (Niczego nie chcę. / Nic nie jest za darmo.)
nadie nikt No habla nadie. / Nadie habla. (Nikt nie mówi.)
tampoco też nie Yo tampoco hablo francés. / No hablo francés tampoco. (Ja też nie mówię po francusku.)

Schemat jest taki sam dla wszystkich: gdy słowo przeczące stoi przed czasownikiem, stoi samo; gdy stoi po czasowniku, no stoi przed czasownikiem. W hiszpańskim to podwójne przeczenie jest zupełnie normalne, a oba słowa razem nadal wyrażają jedną myśl przeczącą. O nunca zobacz też lekcję o przysłówkach częstotliwości.

Częste błędy

  • ❌ Hablo no español. → ✅ No hablo español. (no stoi przed czasownikiem, a nie po nim)
  • ❌ Nunca no fumo. → ✅ Nunca fumo. (przed czasownikiem nunca nie potrzebuje kolejnego no)
  • ❌ Quiero nada. → ✅ No quiero nada. (po czasowniku nada wymaga no przed czasownikiem)
  • ❌ Yo tampoco no hablo francés. → ✅ Yo tampoco hablo francés. (przed czasownikiem tampoco stoi samo)

Krótkie sprawdzenie

Jak wygląda każde zdanie w formie przeczącej?

  1. Hablo francés.
  2. Ana vive en Madrid.
  3. Somos médicos.
  4. Quiero comer.
  5. Uzupełnij: No quiero ___. (nic)
Zobacz odpowiedzi
  1. No hablo francés.   2. Ana no vive en Madrid.   3. No somos médicos.   4. No quiero comer.   5. No quiero nada.

Najważniejsze wnioski

  • no stoi przed odmienionym czasownikiem i nic więcej się nie zmienia: Hablo → No hablo. Małe zaimki towarzyszące czasownikowi stoją po no, jak w No lo sé.
  • Hiszpański nie potrzebuje czasownika pomocniczego takiego jak angielskie „do/does”, a forma czasownika pozostaje taka sama.
  • Przy querer lub poder + bezokolicznik no stoi przed pierwszym (odmienionym) czasownikiem: No puedo ir.
  • Odpowiedź przecząca często zawiera dwa no: No, no hablo inglés.
  • nunca, nada, nadie i tampoco przed czasownikiem stoją same, a po czasowniku wymagają no przed czasownikiem.