¿Quieres la manzana? Sí, la quiero.Chcesz jabłko? Tak, chcę je.

Gdy coś zostało już wcześniej nazwane, nie trzeba powtarzać rzeczownika za każdym razem, gdy się o tym mówi — może go zastąpić mały zaimek. Zaimek dopełnienia bliższego zastępuje to (albo tego), na kogo lub na co bezpośrednio skierowana jest czynność czasownika.

W skrócie: me, te, lo/la, nos, os, los/las — zwykle tuż przed odmienionym czasownikiem; w trybie rozkazującym twierdzącym doczepiony na końcu. lo/la/los/las muszą zgadzać się rodzajem i liczbą z rzeczownikiem, który zastępują.

Zaimki dopełnienia bliższego

Odpowiednik polski Zaimek Zastępuje
(mnie) me mnie
(ciebie) te ciebie
(jego/to, r.m.) lo rzeczownik rodzaju męskiego, liczba pojedyncza
(ją/to, r.ż.) la rzeczownik rodzaju żeńskiego, liczba pojedyncza
(nas) nos nas
(was) os was
(ich, r.m.) los rzeczowniki rodzaju męskiego, liczba mnoga
(je, r.ż.) las rzeczowniki rodzaju żeńskiego, liczba mnoga

Veo a Juan. → Lo veo. (Widzę go.) Compro las flores. → Las compro. (Kupuję je.) Zaimek zgadza się z rzeczownikiem, który zastępuje, a nie z mówiącym czy słuchającym — las flores to rodzaj żeński, liczba mnoga, więc powstaje las, niezależnie od tego, kto mówi.

W polskim szyk zaimków jest znacznie swobodniejszy niż w hiszpańskim i zależy od kontekstu oraz akcentu. Polskie zaimki nie łączą się też z bezokolicznikiem ani z trybem rozkazującym tak jak w hiszpańskim.

Gdzie stawiać zaimek

Zaimek dopełnienia bliższego stoi tuż przed odmienionym czasownikiem:

¿Tienes mi libro? Sí, lo tengo. (Masz moją książkę? Tak, mam ją.) ¿Conoces a mis padres? No, no los conozco. (Znasz moich rodziców? Nie, nie znam ich.)

Przy bezokoliczniku albo gerundio zaimek może zamiast tego doczepić się na końcu — oba warianty są równie poprawne:

Voy a comprarlo. / Lo voy a comprar. (Kupię to.) Estoy leyéndolo. / Lo estoy leyendo. (Czytam to.)

W trybie rozkazującym twierdzącym zaimek zawsze doczepia się na końcu: ¡Cómelo! (Zjedz to!), nigdy ¡Lo come!

Częste błędy

  • ❌ ¿Tienes la llave? Sí, lo tengo. → ✅ ¿Tienes la llave? Sí, la tengo. (la llave to rodzaj żeński, więc zaimek musi brzmieć la, nie lo)
  • ❌ Veo los a mis amigos. → ✅ Veo a mis amigos. / Los veo. (gdy tylko zaimek zastępuje grupę nominalną, sama grupa nominalna znika — zaimek nie jest dodawany obok niej)
  • ❌ Quiero lo comprar. → ✅ Quiero comprarlo. / Lo quiero comprar. (przy bezokoliczniku zaimek doczepia się na jego końcu albo przesuwa przed pierwszy odmieniony czasownik — nie może stać między dwoma czasownikami)
  • ❌ ¡Cómelo no! (próba powiedzenia „nie jedz tego") → ✅ ¡No lo comas! (przeczący tryb rozkazujący z powrotem stawia zaimek z przodu, inaczej niż twierdzący — warto zapamiętać ten kontrast jako osobny wzorzec)

Krótkie sprawdzenie

Zastąp podkreślony rzeczownik poprawnym zaimkiem dopełnienia bliższego.

  1. ¿Compras el pan? Sí, ___ compro.
  2. ¿Ves a María? Sí, ___ veo.
  3. ¿Tienes las entradas? Sí, ___ tengo.
  4. ¿Conoces a mis hermanos? Sí, ___ conozco.
  5. ¿Necesitas mi ayuda? Sí, ___ necesito.
Pokaż odpowiedzi
  1. Sí, lo compro.   2. Sí, la veo.   3. Sí, las tengo.   4. Sí, los conozco.   5. Sí, la necesito.

Najważniejsze informacje

  • Zaimki dopełnienia bliższego (me, te, lo, la, nos, os, los, las) zastępują już nazwany rzeczownik.
  • lo/la/los/las zgadzają się rodzajem i liczbą z rzeczownikiem, który zastępują, a nie z mówiącym.
  • Przy odmienionym czasowniku zaimek stoi tuż przed nim; przy bezokoliczniku albo gerundio może stać przed pierwszym czasownikiem albo doczepić się na końcu.
  • W trybie rozkazującym twierdzącym zaimek zawsze doczepia się na końcu (¡Cómelo!); w przeczącym wraca z przodu (¡No lo comas!).