Parli italiano?Mówisz po włosku?

Aby zadać pytanie, na które odpowiada się „tak” lub „nie”, włoski zwykle zachowuje te same wyrazy w tym samym szyku co zdanie oznajmujące. Zmienia się tylko intonacja (a w piśmie znak zapytania). Nie ma czasownika pomocniczego takiego jak angielskie do.

W skrócie: Marco parla italiano. (Marco mówi po włosku.) → Marco parla italiano? (Marco mówi po włosku?) Te same wyrazy, ten sam szyk, intonacja idzie w górę na końcu. Podmiot rzeczownikowy może też stać po czasowniku (patrz niżej).

Po polsku pytanie rozstrzygnięcia często zaczyna się od „czy” (Czy mówisz po włosku?) albo opiera się na samej intonacji (Mówisz po włosku?). Włoski nie ma odpowiednika „czy”: wystarcza intonacja, a znak zapytania stawia się tylko na końcu zdania.

Ten sam szyk, głos w górę

Zdanie oznajmujące i pytanie rozstrzygnięcia mogą na papierze wyglądać tak samo. W mowie intonacja wznosi się na końcu pytania:

Zdanie oznajmujące Pytanie
Hai fame. (Jesteś głodny.) Hai fame? (Jesteś głodny?)
Maria è a casa. (Maria jest w domu.) Maria è a casa? (Czy Maria jest w domu?)
Voi studiate italiano. (Uczycie się włoskiego.) Voi studiate italiano? (Uczycie się włoskiego?)
C'è un bar qui. (Tu jest bar.) C'è un bar qui? (Czy jest tu bar?)

Znak zapytania stawia się po włosku tylko na końcu, bez odwróconego znaku na początku. Zaimek można pominąć, tak jak w zdaniach oznajmujących: Parli italiano? (zob. Zaimki osobowe w roli podmiotu (io, tu, lui/lei, noi, voi, loro)). Dodaje się go, gdy chce się zaznaczyć, o kogo chodzi: E tu, parli italiano? (A ty mówisz po włosku?). W uprzejmym pytaniu do nieznajomej osoby używa się Lei: Mi scusi, parla inglese? (Przepraszam, mówi pan/pani po angielsku?) Zob. Grzecznościowa forma z Lei.

Podmiot może stać na końcu

Po włosku podmiot rzeczownikowy może też stać po czasowniku. W rozmowie jest to częste i lekko wyróżnia podmiot:

  • Parla italiano Marco? (Czy Marco mówi po włosku?)
  • È a casa Maria? (Czy Maria jest w domu?)
  • Sono pronti i bambini? (Czy dzieci są gotowe?)

Znaczenie jest takie samo jak w Marco parla italiano?, tylko czasownik stoi na początku. Gdy masz wątpliwości, szyk ze zdania oznajmującego (Marco parla italiano?) jest zawsze bezpiecznym wyborem.

Pytania potwierdzające

Aby upewnić się, że rozmówca się zgadza, dodaje się do zdania krótkie słówko. Ma ono własną, wznoszącą intonację:

  • Parli italiano, vero? (Mówisz po włosku, prawda?)
  • È bello, no? (Ładne, co?)
  • Domani andiamo al mare, giusto? (Jutro jedziemy nad morze, tak?)

Słówko to się nie zmienia, niezależnie od czasownika czy osoby.

Odpowiadanie przez sì i no

Krótkie odpowiedzi tworzy się za pomocą sì („tak”) i no („nie”), często powtarzając czasownik:

  • Hai fame? → Sì, ho fame. / No, non ho fame.
  • Sei di Roma? → Sì, sono di Roma. / No, non sono di Roma.

Sì potwierdza fakt, no go zaprzecza, także po pytaniu z non: Non hai fame? → Sì, ho fame. (Jestem głodny.) / No, non ho fame. (Nie jestem głodny.) Zob. Przeczenie z non.

Pytania z wyrazem pytającym

Pytania z dove, come, quando, perché i podobnymi wyrazami mają własny wzór; zob. Słowa pytające (che cosa, chi, dove, quando, come, perché, quanto). Intonacja zwykle opada w nich na końcu. Intonacja wznosząca opisana tutaj dotyczy pytań tak/nie.

Częste błędy

  • ❌ Fai parli italiano? → ✅ Parli italiano? (nie ma czasownika pomocniczego jak do)
  • ❌ Fa Marco parla italiano? → ✅ Marco parla italiano? / Parla italiano Marco?
  • ❌ ¿Parli italiano? → ✅ Parli italiano? (znak zapytania tylko na końcu)
  • ❌ Sì, non ho fame. w odpowiedzi na Hai fame? → ✅ No, non ho fame. (sì i non przeczą sobie)
  • ❌ Parli italiano, vero tu? → ✅ Parli italiano, vero? (końcowe słówko jest krótkie i stałe)

Krótkie sprawdzenie

Jak brzmi każde zdanie jako pytanie tak/nie i jak można na nie odpowiedzieć?

  1. Anna lavora oggi.
  2. Voi avete una macchina.
  3. C'è una banca qui.
  4. Dodaj słówko potwierdzające do: Sei stanco.
  5. Jak odpowiedzieć „tak, jestem głodny” na Hai fame?
Pokaż odpowiedzi
  1. Anna lavora oggi? (lub Lavora oggi Anna?)   2. Voi avete una macchina? (lub Avete una macchina?)   3. C'è una banca qui?   4. Sei stanco, vero? (lub no?, giusto?)   5. Sì, ho fame.

Najważniejsze

  • Pytanie tak/nie ma zwykle te same wyrazy w tym samym szyku co zdanie oznajmujące; intonacja wznosi się na końcu, a zdanie zamyka ?.
  • Nie ma czasownika pomocniczego takiego jak do ani odwróconego znaku zapytania.
  • Podmiot rzeczownikowy może stać po czasowniku: Parla italiano Marco?
  • vero? / no? / giusto? po zdaniu prosi o potwierdzenie.
  • Odpowiada się przez sì lub no, powtarzając czasownik: Sì, ho fame. / No, non ho fame.