Il film sta per cominciare.Film zaraz się zacznie.
Żeby powiedzieć, że coś zaraz się wydarzy, włoski używa formy stare + per + bezokolicznik. Czynność jeszcze się nie zaczęła, ale jest bardzo blisko.
Krótko: stare (odmienione) + per + bezokolicznik: Sto per uscire. Stai per partire? Stanno per arrivare.
Po polsku mówimy zwykle „zaraz” + czas teraźniejszy lub przyszły (Zaraz wychodzę, Zaraz wyjdę). We włoskim stare per to osobna, bardzo naturalna konstrukcja; można też powiedzieć Esco subito albo Esco tra poco.
1. Jak się tworzy
Zmienia się tylko stare. Per i bezokolicznik pozostają bez zmian:
| stare per + bezokolicznik | |
|---|---|
| io | sto per uscire |
| tu | stai per uscire |
| lui / lei / Lei | sta per uscire |
| noi | stiamo per uscire |
| voi | state per uscire |
| loro | stanno per uscire |
Przykłady: Sto per chiamare Marco. (Zaraz zadzwonię do Marca.) Sta per piovere. (Zaraz zacznie padać.) Stiamo per partire. (Zaraz wyjeżdżamy.)
O czasie teraźniejszym stare zobacz Czas teraźniejszy: inne częste czasowniki nieregularne.
2. „Miałem właśnie”: stavo per
Z stare w imperfetto (stavo, stavi, stava, stavamo, stavate, stavano) konstrukcja oznacza, że coś miało się właśnie wydarzyć, często gdy coś to przerwało:
- Stavo per telefonarti, quando sei arrivato. (Miałem właśnie do ciebie zadzwonić, gdy przyszedłeś.)
- Il treno stava per partire, ma siamo saliti in tempo. (Pociąg miał właśnie odjechać, ale zdążyliśmy wsiąść.)
O imperfetto zobacz Imperfetto.
3. Pytania i przeczenia
Konstrukcja działa w pytaniach i przeczeniach jak każdy inny czasownik:
- Stai per uscire? (Zaraz wychodzisz?)
- Non sto per partire, devo ancora finire. (Jeszcze nie wyjeżdżam, muszę dokończyć.)
4. Zaimki i czasowniki zwrotne
Zaimki dopełnienia i zwrotne mogą stać przed stare albo łączyć się z bezokolicznikiem. Obie formy są poprawne:
- Ti sto per chiamare. / Sto per chiamarti.
- Mi sto per alzare. / Sto per alzarmi.
Więcej o miejscu zaimków zobacz Miejsce zaimków dopełnienia.
5. Czym to nie jest
- To nie jest „zamierzać” w sensie planów. W przyszłym roku zamierzam studiować medycynę to odległy plan, dlatego po włosku używa się czasu teraźniejszego lub przyszłego: L'anno prossimo studio medicina. / studierò medicina. Stare per wymaga chwili bardzo bliskiej.
- To nie to samo co stare + gerundio. Sto uscendo znaczy „właśnie wychodzę, jestem w trakcie” (zobacz Stare + gerundio), a Sto per uscire znaczy „zaraz wyjdę”.
Częste błędy
- ❌ Sto uscire. → ✅ Sto per uscire. (nie zapominaj o per)
- ❌ Sto di uscire. → ✅ Sto per uscire. (przyimek to per)
- ❌ Sto per uscendo. → ✅ Sto per uscire. (po per stoi bezokolicznik, nie gerundio)
- ❌ Sto per esco. → ✅ Sto per uscire. (nie forma odmieniona)
- ❌ L'anno prossimo sto per andare in Giappone. → ✅ L'anno prossimo andrò in Giappone. (przy odległych planach używa się czasu przyszłego)
Krótkie sprawdzenie
Oto kilka rzeczy, które zaraz się wydarzą. Każdą wstaw do konstrukcji stare per + bezokolicznik.
- io / chiamare Anna
- il film / finire
- noi / uscire
- loro / arrivare
- tu / cenare?
- (przeszłość) io / dire la verità
Pokaż odpowiedzi
- Sto per chiamare Anna. 2. Il film sta per finire. 3. Stiamo per uscire. 4. Stanno per arrivare. 5. Stai per cenare? 6. Stavo per dire la verità.
Masz ochotę wypróbować to w praktyce?
-
Powiedz to na głos w telefonie — Aplikacja na Androida codziennie przynosi nowe słówka dopasowane do Twojego poziomu i pozwala rozmawiać na dowolny temat, z delikatnymi poprawkami.
- Spróbuj krótkiego ćwiczenia — Twoja tutorka buduje praktykę wokół tematów, których się uczysz. Zacznij ćwiczyć →
- Sprawdź własne zdania — Napisz coś i zobacz, co mogłoby brzmieć bardziej naturalnie. Wypróbuj sprawdzanie gramatyki →
Najważniejsze
- Stare per + bezokolicznik znaczy, że coś zaraz się wydarzy: Il film sta per cominciare.
- Zmienia się tylko stare; per i bezokolicznik pozostają bez zmian.
- W imperfetto stavo per znaczy „miałem właśnie”: Stavo per telefonarti.
- Zaimki stoją przed stare albo łączą się z bezokolicznikiem: Ti sto per chiamare / Sto per chiamarti.
- Przy odległych planach używa się czasu teraźniejszego lub przyszłego, a dla czynności w toku stare + gerundio.