Zaimki dzierżawcze w rosyjskim: mój, twój, nasz (мой брат, моя сестра, моё окно, мои друзья)

Это мой брат. Это моя сестра.To jest mój brat. To jest moja siostra.

Żeby powiedzieć, do kogo coś należy, rosyjski używa zaimków dzierżawczych: мой (mój), твой (twój), наш (nasz), ваш (wasz, Pana / Pani), его (jego), её (jej) i их (ich). Pierwsze cztery mają w mianowniku po cztery formy i zgadzają się z tym, co jest posiadane, a nie z właścicielem: мой брат, моя сестра, моё окно, мои друзья. Ostatnie trzy, его, её, их, nigdy się nie zmieniają.

W skrócie: мой / твой / наш / ваш przyjmują rodzaj i liczbę następującego po nich rzeczownika (моя сестра); его / её / их zostają bez zmian (его сестра, её брат, их дом).

мой, твой, наш, ваш

Forma zależy od następującego rzeczownika, a nie od właściciela: mężczyzna mówi моя сестра, bo сестра jest rodzaju żeńskiego, a kobieta mówi мой брат, bo брат jest rodzaju męskiego. O rodzaju mówi Rodzaj rzeczownika. Wybór między твой a ваш zależy od ты i вы (zob. Zaimki osobowe): Это твой дом, Аня?, ale Это ваш дом, Анна Ивановна?

Rzeczowniki rodzaju męskiego na -а lub -я mają formę męską: мой папа (mój tata), твой дядя (twój wujek).

Po polsku jest bardzo podobnie: mój / moja / moje / moi odpowiada мой / моя / моё / мои, a jego / jej / ich są niezmienne, tak jak его / её / их. Różnice: po polsku w liczbie mnogiej są dwie formy (moi dla osób rodzaju męskiego, moje dla reszty), a po rosyjsku jedna, мои; polskie nasz / wasz odpowiadają наш / ваш.

его, её, их

Te trzy słowa nigdy się nie zmieniają, bez względu na rzeczownik:

Zaimek pokazuje, do kogo coś należy: Это его сестра (jego siostra) i Это её сестра (jej siostra). Uwaga na pisownię: её to zaimek dzierżawczy „jej”, a ей (bez ё) to inne słowo, „jej” w celowniku.

Czyj? Чей?

Żeby zapytać, do kogo coś należy, rosyjski używa чей, które też zgadza się z rzeczownikiem: Чей это дом? (Czyj to dom?) Чья это книга? (Czyja to książka?) Чьё это окно? Чьи это дети? Odpowiedź zawiera zaimek dzierżawczy: Это мой дом. Это её книга. Słowa pytające opisuje Zaimki pytające i przymiotnikowe wyrazy pytające.

Zaimki dzierżawcze i dopełniacz

Przynależność można też wyrazić dopełniaczem rzeczownika, jak w Dopełniacz: posiadanie i „у меня есть”: книга брата (książka brata). Gdy właścicielem jest zaimek, zaimek dzierżawczy stoi przed rzeczownikiem: его книга (jego książka), наша книга (nasza książka). Oba wzory można łączyć: Это книга моего брата. (To książka mojego brata; моего to forma dopełniacza od мой.)

Często pomijane

Rosyjski często pomija zaimek dzierżawczy, gdy jest oczywiste, czyje coś jest: Я люблю маму. (Kocham mamę.) Я мою руки. (Myję ręce.) Używa się go, gdy chce się być jasnym albo podkreślić właściciela: Это моя мама, а это твоя. (To moja mama, a to twoja.)

W innych przypadkach

Мой, твой, наш i ваш zmieniają końcówki w zależności od przypadka, jak przymiotniki. Spotkasz je w lekcjach o poszczególnych przypadkach: Я вижу мою сестру. (Widzę moją siostrę.) Мы говорим о нашем доме. (Rozmawiamy o naszym domu.) Na razie wystarczy rozpoznawać мою i нашем jako formy мой i наш. Gdy właściciel jest też podmiotem zdania, rosyjski często używa свой w znaczeniu „swój własny” (Он любит свою маму), co omawia Zaimek dzierżawczy свой.

Częste błędy

• ❌ Это мой сестра. → ✅ Это моя сестра. (сестра jest rodzaju żeńskiego)
• ❌ Это моя брат. → ✅ Это мой брат. (брат jest rodzaju męskiego)
• ❌ Это ваш мама? → ✅ Это ваша мама? (zaimek zgadza się z мама)
• ❌ Это ей брат. → ✅ Это её брат. (zaimek dzierżawczy „jej” to её, z ё)
• ❌ Мои друг живёт здесь. → ✅ Мой друг живёт здесь. (rzeczownik w liczbie pojedynczej wymaga formy liczby pojedynczej)

Sprawdź się

Jaka forma pasuje w każdą lukę?

1. (mój) Это ____ брат.
2. (moja) Это ____ сестра.
3. (nasze) Это ____ окно.
4. (wasze) Это ____ книги.
5. (jej) Это ____ брат.

Najważniejsze

• Мой, твой, наш, ваш zgadzają się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie: мой брат, моя сестра, моё окно, мои друзья.
• Его, её, их nigdy się nie zmieniają: его сестра, её брат, их дом.
• Zaimek dzierżawczy zgadza się z tym, co jest posiadane, a nie z właścicielem: mężczyzna mówi моя сестра.
• Rosyjski często pomija zaimek dzierżawczy, gdy jest jasne, czyje coś jest (Я люблю маму).