Futuro semplice

Domani parlerò con il direttore.Jutro porozmawiam z dyrektorem.

Futuro semplice służy do mówienia o przyszłości: o planach, przewidywaniach i obietnicach. Tworzy się je od bezokolicznika za pomocą zestawu końcówek, a końcówki są takie same dla wszystkich trzech koniugacji.

Krótko: bezokolicznik (bez końcowego -e, a -are zmienia się w -er-) + -ò, -ai, -à, -emo, -ete, -anno: parlare → parlerò, prendere → prenderò, partire → partirò.

Po polsku czas przyszły bywa złożony (będę mówić) lub, przy czasownikach dokonanych, prosty (porozmawiam), a wybór zależy od aspektu. We włoskim jest jedna prosta forma z końcówkami, która nie potrzebuje czasownika pomocniczego i nie zależy od aspektu w ten sposób.

1. Formy regularne

W czasownikach na -are końcówka -are zamienia się na -er-: parlare → parler-. W czasownikach na -ere i -ire temat to bezokolicznik bez końcowego -e: prender-, partir-. Końcówki są takie same dla wszystkich trzech:

Tylko końcówki -ò i -à mają akcent pisany, bo pada na nie akcent wyrazowy: parlerò, parlerà. Pozostałe formy nie mają akcentu pisanego: parlerai, parleremo, parleranno.

2. Zmiany w pisowni

Aby zachować brzmienie tematu, niektóre czasowniki na -are zmieniają pisownię przed e:

• -care / -gare dodają h: cercare → cercherò, pagare → pagherò, dimenticare → dimenticherò
• -ciare / -giare tracą i: cominciare → comincerò, mangiare → mangerò, viaggiare → viaggerò

3. Nieregularne tematy

Niektóre bardzo częste czasowniki mają skrócony lub zmieniony temat, ale końcówki pozostają takie same:

O czasie teraźniejszym tych czasowników zobacz Czasownik „essere” (być: sono, sei, è...), Czasownik „avere” (mieć: ho, hai, ha...) i Czasowniki modalne potere, volere, dovere + bezokolicznik.

4. Kiedy się go używa

• Plany i obietnice: L'anno prossimo andrò in Giappone. Ti chiamerò domani.
• Przewidywania: Domani pioverà. Sarai felice di vivere lì.
• Określenia czasu: domani, dopodomani, la settimana prossima, tra due giorni, un giorno, presto.

Włoski często używa czasu teraźniejszego zamiast przyszłego do planów, które wydają się bliskie lub pewne: Domani vado a Roma. (Jutro jadę do Rzymu.) Obie formy są poprawne.

Po quando (kiedy) i appena (jak tylko) włoski często używa czasu przyszłego, tak jak polski: Quando arriverò, ti telefonerò. (Kiedy przyjadę, zadzwonię do ciebie.)

O zdaniach z „jeśli” o przyszłości (Se piove, resterò a casa) zobacz Warunek realny (se + presente, futuro).

5. Przypuszczenie o teraźniejszości

Futuro semplice służy też do przypuszczeń o teraźniejszości: Che ore sono? — Saranno le tre. (Będzie koło trzeciej.) Dov'è Marco? — Sarà a casa. (Pewnie jest w domu.)

Częste błędy

• ❌ Parlarò → ✅ Parlerò (czasowniki na -are zmieniają się w -er-)
• ❌ Cercerò → ✅ Cercherò (h zachowuje twardą wymowę)
• ❌ Mangierò → ✅ Mangerò (i odpada)
• ❌ Averò → ✅ Avrò (nieregularny temat)
• ❌ Parlera → ✅ Parlerà (akcent pisany na -à)

Krótkie sprawdzenie

Oto kilka czasowników do postawienia w futuro semplice.

1. io / partire
2. tu / essere
3. noi / andare
4. lei / pagare
5. loro / fare
6. voi / cominciare

Najważniejsze

• Futuro semplice tworzy się z tematu bezokolicznika + -ò, -ai, -à, -emo, -ete, -anno, a -are zmienia się w -er-.
• -care / -gare dodają h (cercherò); -ciare / -giare tracą i (mangerò).
• Częste nieregularne tematy: sar-, avr-, andr-, potr-, dovr-, sapr-, vedr-, verr-, vorr-; fare, dare, stare zachowują a (farò).
• Czas teraźniejszy może też wyrażać bliską, pewną przyszłość; po quando i appena czas przyszły jest częsty.
• Czas przyszły może wyrażać przypuszczenie o teraźniejszości: Sarà a casa.