Quando sono arrivato, il film era già iniziato.Kiedy przyszedłem, film już się zaczął.
Gdy opowiadamy o przeszłości, czasem trzeba cofnąć się o jeszcze jeden krok: coś już się wydarzyło przed momentem, o którym mówimy. Po włosku służy do tego trapassato prossimo, czas złożony tworzony podobnie jak passato prossimo, ale z użyciem imperfetto czasownika posiłkowego.
Krótko: imperfetto czasownika avere / essere + imiesłów (participio passato): avevo mangiato, ero partito. Pokazuje czynność zakończoną przed innym momentem w przeszłości.
W nowoczesnej polszczyźnie zwykle wystarcza zwykły czas przeszły, a kolejność zdarzeń widać z kontekstu i ze słowa już (Kiedy przyszedłem, film już się zaczął). Po włosku kolejność zwykle zaznacza się osobną formą: era già iniziato. Ponadto przy essere imiesłów zgadza się z podmiotem (Anna era partita), a czasowniki zwrotne zawsze mają essere (mi ero lavato).
Jak go tworzymy
Bierzemy imperfetto czasownika posiłkowego (avere lub essere) i dodajemy imiesłów. Czasownik posiłkowy jest ten sam co w passato prossimo: mangiare ma avere, partire ma essere.
| Podmiot | z avere (mangiare) | z essere (partire) |
|---|---|---|
| io | avevo mangiato | ero partito / partita |
| tu | avevi mangiato | eri partito / partita |
| lui / lei | aveva mangiato | era partito / partita |
| noi | avevamo mangiato | eravamo partiti / partite |
| voi | avevate mangiato | eravate partiti / partite |
| loro | avevano mangiato | erano partiti / partite |
Formy czasownika posiłkowego znajdziesz w: Imperfetto (parlavo, vedevo, dormivo...). O tym, które czasowniki mają który czasownik posiłkowy i które imiesłowy są nieregularne, przeczytasz w: Passato prossimo z avere (ho mangiato, hai parlato...), Passato prossimo z essere (zgodność) i Passato prossimo: częste nieregularne imiesłowy czasu przeszłego (fatto, detto, visto, preso...).
Reszta działa tak jak w passato prossimo:
- Przy essere imiesłów zgadza się z podmiotem: Anna era uscita, i ragazzi erano arrivati.
- Przy avere imiesłów się nie zmienia, chyba że stoi przed nim zaimek dopełnienia bliższego, taki jak lo, la, li, le: Ho visto Anna → L'avevo vista. Zobacz: Zgodność imiesłowu czasu przeszłego z zaimkami dopełnienia bliższego postawionymi przed czasownikiem.
- Czasowniki zwrotne mają essere: Mi ero svegliata presto. Zobacz: Czasowniki zwrotne w passato prossimo.
- Przeczenie stoi przed czasownikiem posiłkowym: Non avevo capito. Krótkie przysłówki, takie jak già, ancora, appena i mai, stoją zwykle między czasownikiem posiłkowym a imiesłowem: Avevo già mangiato.
Do czego służy: „wcześniej niż wtedy”
Trapassato prossimo potrzebuje drugiego momentu w przeszłości, z którego patrzymy wstecz. Może on być wypowiedziany albo wynikać z kontekstu:
- Quando sono arrivato, il film era già iniziato. (Kiedy przyszedłem, film już się zaczął.)
- Non ho trovato Luca: era uscito cinque minuti prima. (Nie zastałem Luki: wyszedł pięć minut wcześniej.)
- Mi sono accorta che avevo dimenticato le chiavi. (Zauważyłam, że zapomniałam kluczy.)
To także zwykły czas dla tego, co ktoś wcześniej powiedział lub wiedział o czymś, co już się stało:
- Anna ha detto che aveva finito. (Anna powiedziała, że skończyła.)
- Sapevo che eri già partito. (Wiedziałem, że już wyjechałeś.)
Słowa, które często mu towarzyszą
To wskazówki, nie reguły. Często sygnalizują wcześniejszą czynność:
| Słowo | Przykład |
|---|---|
| già (już) | Avevamo già cenato. |
| non... ancora (jeszcze nie) | Non avevo ancora letto il messaggio. |
| appena (dopiero co) | Avevo appena aperto la porta, quando... |
| prima (wcześniej) | Ci eravamo conosciuti due anni prima. |
| dopo che (po tym, jak) | Dopo che avevamo mangiato, siamo usciti. |
| non... mai (nigdy wcześniej) | Non ero mai stato a Venezia. |
Kiedy nie jest potrzebne
Trapassato prossimo pokazuje, że coś było wcześniejsze niż moment, który opisujemy. Jeśli po prostu opowiadamy zdarzenia w kolejności, w jakiej zaszły, wystarczy passato prossimo:
- Sono uscito, ho preso l'autobus e sono arrivato in ufficio.
A gdy kolejność jest już jasna dzięki słowom takim jak prima i dopo, w swobodnej mowie czasem zostaje się przy prostszym czasie. Trapassato prossimo to najjaśniejszy wybór, gdy chcemy, by kolejność była niewątpliwa, zwłaszcza w piśmie.
Porównaj z imperfetto, które opisuje tło, a nie zakończone wcześniejsze zdarzenie: Pioveva (padało) i Aveva piovuto (wcześniej padał deszcz). Więcej o tym kontraście w: Passato prossimo a imperfetto.
Częste błędy
- ❌ Ero mangiato prima di uscire. → ✅ Avevo mangiato prima di uscire. (mangiare ma avere)
- ❌ Avevo andato a Roma. → ✅ Ero andato a Roma. (andare ma essere)
- ❌ Anna era partito presto. → ✅ Anna era partita presto. (przy essere imiesłów zgadza się z podmiotem)
- ❌ Avevo scrivuto una mail. → ✅ Avevo scritto una mail. (imiesłów nieregularny: scritto)
- ❌ Mi avevo svegliato presto. → ✅ Mi ero svegliato presto. (czasowniki zwrotne mają essere)
Szybki sprawdzian
Wstaw czasownik w nawiasie w trapassato prossimo.
- Quando sono arrivata a casa, Marco ____ già ____ (cenare).
- Non ho visto Sara: ____ ____ (uscire) poco prima.
- I miei amici ____ già ____ (partire), quando li ho chiamati.
- Ho trovato il libro che ____ ____ (perdere, io).
- Maria mi ha detto che ____ ____ (svegliarsi) alle sei.
- Non ____ mai ____ (essere, noi) a Napoli prima di quell'estate.
Pokaż odpowiedzi
- aveva cenato 2. era uscita (lub era uscito, jeśli mowa o mężczyźnie) 3. erano partiti 4. avevo perso (także avevo perduto) 5. si era svegliata (lub si era svegliato, jeśli mowa o mężczyźnie) 6. eravamo ... stati
Masz ochotę wypróbować to w praktyce?
-
Powiedz to na głos w telefonie — Aplikacja na Androida codziennie przynosi nowe słówka dopasowane do Twojego poziomu i pozwala rozmawiać na dowolny temat, z delikatnymi poprawkami.
- Spróbuj krótkiego ćwiczenia — Twoja tutorka buduje praktykę wokół tematów, których się uczysz. Zacznij ćwiczyć →
- Sprawdź własne zdania — Napisz coś i zobacz, co mogłoby brzmieć bardziej naturalnie. Wypróbuj sprawdzanie gramatyki →
Najważniejsze
- Trapassato prossimo = imperfetto czasownika avere / essere + imiesłów (avevo mangiato, ero partito).
- Pokazuje, że czynność była zakończona przed innym momentem w przeszłości.
- Czasownik posiłkowy i zgodność imiesłowu działają dokładnie jak w passato prossimo (Anna era partita, L'avevo vista, Mi ero svegliata).
- Wskazówki: già, non... ancora, appena, prima, dopo che, non... mai.
- Jeśli opowiadamy zdarzenia w kolejności, w jakiej zaszły, wystarcza passato prossimo.