Konstrukcja z piacere

Mi piace il caffè, ma non mi piacciono i dolci.Lubię kawę, ale nie lubię słodyczy.

Aby powiedzieć, że coś lubisz, włoski nie używa czasownika „lubić” z osobą jako podmiotem. Piacere działa odwrotnie: to, co się podoba, jest podmiotem, a osoba to ta, której coś „się podoba”. Mi piace il caffè działa jak „kawa mi się podoba”.

W skrócie: mi piace + jedna rzecz, mi piacciono + kilka rzeczy. Mi piace il tè. Mi piacciono i film. Czasownik zgadza się z tym, co się lubi, a nie z osobą, która to lubi.

Po polsku zwykle mówimy „lubię kawę”, z osobą jako podmiotem. Włoska konstrukcja jest bliższa polskiemu „podoba mi się”: Mi piace il caffè ≈ „kawa mi smakuje / podoba mi się kawa”, a czasownik zgadza się z rzeczą (mi piace / mi piacciono). Włoski używa piacere zarówno do jednorazowych, jak i do stałych upodobań.

Dwie formy: piace i piacciono

Na tym poziomie potrzebne są głównie dwie formy czasownika w czasie teraźniejszym:

To, co się lubi, występuje zwykle z rodzajnikiem: Mi piace il caffè, Mi piacciono gli spaghetti. Zob. Rodzajnik określony (il, lo, la, i, gli, le, l'). Gdy lubisz jakąś czynność, używa się bezokolicznika: Mi piace leggere. (Lubię czytać.) Zawsze występuje z formą piace w liczbie pojedynczej, nawet przy dwóch czynnościach: Mi piace leggere e scrivere.

Kto lubi: mi, ti, gli, le, ci, vi, loro

Osobę, której coś się podoba, wskazuje krótki zaimek stojący przed czasownikiem:

Przy imieniu lub rzeczowniku przed osobą stawia się a, a czasownik się nie zmienia: A Marco piace il caffè. (Marco lubi kawę.) Ad Anna piacciono i libri. (Anna lubi książki.) O Lei zob. Grzecznościowa forma z Lei, o a zob. Przyimki proste (a, in, di, da, con, su, per, tra/fra).

Aby zaakcentować osobę, dodaje się z przodu a me, a te, a lui, a lei, a noi, a voi lub a loro: A me piace il caffè, a te piace il tè. (Ja lubię kawę, ty lubisz herbatę.)

Jak powiedzieć, że czegoś nie lubisz

Non stoi przed zaimkiem:

• Non mi piace il pesce. (Nie lubię ryb.)
• Non ti piacciono i ragni? (Nie lubisz pająków?)
• A Luca non piace lavorare di sera. (Luca nie lubi pracować wieczorem.)

Zob. Przeczenie z non.

Jak bardzo coś lubisz

Aby powiedzieć, jak bardzo, dodaje się słowo po czasowniku:

• Mi piace molto il caffè. (Bardzo lubię kawę.)
• Mi piace abbastanza. (Dość to lubię.)
• Non mi piace molto. (Nie bardzo to lubię.)

Zgadzanie się i niezgadzanie

Aby powiedzieć „ja też” i „ja też nie”, używa się anche a me i neanche a me:

• Mi piace la pizza. — Anche a me! (Lubię pizzę. — Ja też!)
• Non mi piace il caldo. — Neanche a me. (Nie lubię upału. — Ja też nie.)
• Mi piace la pizza. — A me no. (Lubię pizzę. — Ja nie.)

Częste błędy

• ❌ Io piaccio il caffè. → ✅ Mi piace il caffè.
• ❌ Mi piace i gatti. → ✅ Mi piacciono i gatti. (kilka rzeczy)
• ❌ Mi piacciono cantare. → ✅ Mi piace cantare. (bezokolicznik jest w liczbie pojedynczej)
• ❌ Mi piace caffè. → ✅ Mi piace il caffè. (potrzebny rodzajnik)
• ❌ Marco piace il caffè. → ✅ A Marco piace il caffè. (a przed osobą)

Krótkie sprawdzenie

Która forma pasuje?

1. Mi ____ la musica. (piace / piacciono)
2. Ti ____ i film italiani? (piace / piacciono)
3. ____ piace il mare. (On lubi morze.)
4. Ad Anna ____ viaggiare. (piace / piacciono)
5. Mi piace il caffè. — ____ a me! (Ja też!)
6. Jak powiedzieć „Nie lubię ryb”?

Najważniejsze

• Piacere działa „odwrotnie”: to, co się lubi, jest podmiotem, a osobę wskazują mi, ti, gli, le, ci, vi (i a loro dla „im”).
• Piace dla jednej rzeczy lub bezokolicznika, piacciono dla kilku: Mi piace il tè. Mi piacciono i film.
• a + imię dla osoby: A Marco piace il caffè.
• Non przed zaimkiem tworzy przeczenie: Non mi piace il pesce.
• Zgadzamy się za pomocą anche a me i neanche a me.